Фразы
ЖИЗНЬ ПРОРОКА да благословит его Аллах и да приветствует Автор: Шейх Сафи ар-Рахман аль-Мубаракфури Перевод на русский язык: кандидат философских наук Владимир Абдулла НИРША Подробнее: https://uhud.eu/download-files/1/4/18/zhizn-proroka/

Доброй ночи, Гость! Присоединяйтесь к обсуждениям на наших форумах. Зарегистрируйтесь или в свой аккаунт.

Форум
 Ислам дин - Динах лаьцна
         De man dient grootmoedig tegenover zijn echtgenote te zijn

De man dient grootmoedig tegenover zijn echtgenote te zijn

Воскресенье, 15.11.2026, 23:35

admin

Группа: Админ
Cообщений: 63
Регистрация: 05.03.2023
De man dient grootmoedig tegenover zijn echtgenote te zijn en haar te helpen bij alles wat Allah voor haar toegestaan heeft gemaakt, vooral wanneer zijn echtgenote jong is, maar hij mag haar in geen geval tegemoetkomen in wat als verboden voor de vrouw geldt. Hieronder noemen wij enkele hadiths ter bevestiging van het gezegde.

Eerste hadith

De Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, zei: “De beste onder jullie is degene die het vriendelijkst is tegenover zijn echtgenote. Ik ben de vriendelijkste onder jullie tegenover mijn echtgenote.”

Tweede hadith

In de preek die hij hield tijdens de afscheidspelgrimtijd, gaf de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, ons de volgende raad: “…Voorwaar, wees goed voor de vrouwen, want zij werken voor jullie. Voorwaar, jullie hebben slechts dit recht op hen. Maar soms plegen zij een openbare onfatsoenlijkheid. Als zij dat doen, weiger dan het bed met hen te delen en sla hen, maar zodanig dat hen geen pijn wordt toegebracht. En als zij aan jullie gehoorzamen, doe hen op geen enkele wijze onrecht. Voorwaar, jullie hebben rechten ten opzichte van jullie vrouwen, en jullie vrouwen hebben rechten ten opzichte van jullie. Wat betreft jullie recht ten opzichte van de vrouwen: deel het bed niet met wie jullie niet behagen en laat niet toe dat wie jullie niet liefhebben in jullie huis verblijft. Voorwaar, het recht van de vrouwen ten opzichte van jullie is dat jullie goed voor hen zijn, hen kleding en levensonderhoud geven.”

Derde hadith

De Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, zei: “Een gelovige kan geen haat koesteren tegenover een moslimvrouw: als hem één eigenschap van haar niet bevalt, dan zal een andere eigenschap hem zeker bevallen.”

Vierde hadith

De Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, zei: “Het geloof van die moslim is het volmaaktste die het beste van karakter is. En de beste van karakter is degene die het best is tegenover zijn vrouwen.”

Vijfde hadith

ʿĀʾisja, moge Allah tevreden met haar zijn, vertelde: “Eens nodigde de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, mij uit om met hem mee te gaan, [terwijl de Abessijnen met speren speelden op de plaats waar gebeden werd]. [Het was een feestdag.] De Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, vroeg mij: [‘O Ḥumayrāʾ! Wil je naar hen kijken?’ Ik antwoordde: ‘Ik wil.’] [Toen plaatste hij mij achter zich] en boog zijn schouder zodat ik kon zien. , en zo keek ik, kijkend van achter zijn schouder (in een andere overlevering van de hadith: met mijn hoofd op zijn schouder). [En hij zei: ‘Wees voorzichtig, lieve mensen!’] [Daarna vroeg hij mij meerdere keren: ‘ʿĀʾisja! Heb je al gekeken?’ En ik antwoordde hem: ‘Nog niet.’ En in die houding, achter hem staand, bleef ik kijken totdat ik mijn nieuwsgierigheid had bevredigd.]”

[En vervolgens: “De mensen vroegen af en toe: ‘O Abū al-Qāsim! Is het zo goed?’] In een van de overleveringen van de hadith: “En zo stond ik totdat ik er genoeg van had. Uiteindelijk vroeg de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, mij: ‘Is het genoeg?’ En ik antwoordde: ‘Ja.’ Toen zei hij tegen mij: ‘Ga maar.’”

In een andere overlevering van de hadith: “En ik antwoordde: ‘Nog even.’ En hij bleef nog een tijdje voor mij staan, waarna hij opnieuw vroeg: ‘Is het genoeg?’ En ik antwoordde: ‘Nog even.’ [Hierbij zag ik hoe hij van de ene voet op de andere wisselde.] En vervolgens: ‘Ik had al lang genoeg van het kijken naar de Abessijnen, maar ik wilde dat alle vrouwen wisten hoe hij zo voor mij alleen stond, en hoe dichtbij ik bij hem was [toen was ik nog een heel jong meisje]. , klein, iets grappigs wilde zien.] [En vervolgens: Plotseling verscheen ʿUmar. De volwassenen en kinderen rondom mij maakten plaats. Later herinnerde de Profeet, vrede en zegeningen zij met hem, zich: ‘Ik zag hoe de duivels, in de gedaante van mensen en djinns, toen voor ʿUmar vluchtten.’] [ʿĀʾisja vertelde: ‘Die dag zei de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem: “Laat de joden weten dat er in onze godsdienst ook ruimte is voor ontspanning.”’]”

Zesde hadith

Van ʿĀʾisja, moge Allah tevreden met haar zijn: “Eens keerde de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, terug van een veldtocht naar Ṭabūk of Khaybar. De ṣaḥwa , waarin ʿĀʾisja zat, was met een gordijn bedekt, maar er woei wind en door het gordijn werden de poppen zichtbaar waarmee ʿĀʾisja gewoonlijk speelde. Toen hij ze zag, vroeg de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem: ‘Wat is dat, ʿĀʾisja?’ ʿĀʾisja antwoordde: ‘Dit zijn mijn dochters.’ Daarop zag de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, tussen de poppen een paard met vleugels en vroeg: ‘En wat is dat daar in het midden?’ ʿĀʾisja antwoordde: ‘Dat is een paard.’ Toen vroeg de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem opnieuw: ‘En wat is dat op zijn rug?’ ʿĀʾisja antwoordde: ‘Dat zijn vleugels.’ De Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, verbaasde zich: ‘Een paard met vleugels?’ En ʿĀʾisja merkte op: ‘Weet je dan niet dat Sulaymān een ruiterij van gevleugelde paarden had?’ Toen hij dit hoorde, lachte de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, van ear tot ear.”

Zevende hadith

Van ʿĀʾisja, moge Allah tevreden met haar zijn: “Eens vergezelde ʿĀʾisja de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, op een van zijn veldtochten. Toen was zij nog een heel jong meisje. [ʿĀʾisja vertelt: ‘Ik was mager en woog weinig.’] Plotseling beval de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, zijn metgezellen: ‘Ga vooruit’, [en zij gingen vooruit], en tegen mij zei hij: ‘Kom, laten we rennen wie het snelst is!’ Ik rende met hem mee en liep voor hem uit. Enkele jaren later, toen ik opnieuw met de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, op een veldtocht ging, beval hij zijn metgezellen, zoals de vorige keer: ‘Ga vooruit’, en hij zei tegen mij: ‘Kom, laten we rennen wie het snelst is!’ Inmiddels was ik die eerste gebeurtenis vergeten, was ik ouder geworden en zwaarder. Ik zei: ‘O Boodschapper van Allah! Hoe kan ik, zoals ik nu ben, met jou een wedloop houden?’ Maar hij bleef bij zijn woord: ‘Kom toch, kom.’ Ik rende en de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, liep uiteraard voor me uit. Daarna [lachte hij en] zei: ‘Dit is voor die keer dat jij mij voorbijliep.’”

Achtste hadith

Van ʿĀʾisja, moge Allah tevreden met haar zijn: “Wanneer de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, een drinkvat kreeg aangeboden, kon ik er zelfs tijdens mijn menstruatie uit drinken. Hij nam het vat na mij en bracht zijn lippen naar dezelfde plaats vanwaar ik had gedronken. En wanneer ik een stuk vlees nam en er een hap van afbeet, nam hij datzelfde stuk en bracht zijn lippen naar dezelfde plaats waar de mijne waren geweest.”

Negende hadith

Van Jābir ibn ʿAbdallāh en Jābir ibn ʿUmayra. Zij vertelden dat de Boodschapper van Allah, vrede en zegeningen zij met hem, eens zei: “Alles waaraan Allah niet wordt herdacht, is [onzin], een fout of ledige vermaak. Alleen vier soorten vormen daarop een uitzondering: wanneer een man zich vermijdt met zijn echtgenote, zijn paard traint, oefent in het schieten en leert zwemmen.”

***

Deze hadith wordt door at-Ṭaḥāwī in al-Mushkil (3/211) overgeleverd van Ibn ʿAbbās. Al-Ḥākim (4/173) haalt alleen het eerste deel van de hadith aan en verklaart daarbij: “De hadith heeft een authentieke isnaad.” Az-Zahabī is het met al-Ḥākim eens.

Deze hadith heeft een shāhid die van ʿĀʾisja wordt overgeleverd. Hij wordt door Abū Nuʿaym in al-Ḥilya (7/138) aangehaald. Dezelfde shāhid wordt door ad-Dārimī (2/159) overgeleverd, maar in plaats van de woorden: “Ik ben de vriendelijkste onder jullie tegenover mijn echtgenote”, haalt ad-Dārimī de volgende uitspraak aan: “…En als je metgezel overlijdt, bid dan voor hem.” De isnaad van de shāhid is betrouwbaar en voldoet aan de eisen van al-Bukhārī.

Nog een shāhid wordt door al-Khaṭīb in at-Tārīkh (7/13) aangehaald; hij wordt overgeleverd van Abū Hurayra. At-Tirmidhī en Ahmad (2/250, 472) halen het eerste deel ervan aan. Deze shāhid heeft een goede isnaad.

Dat wil zeggen: zij plegen een onfatsoenlijkheid waarvan het feit voor iedereen duidelijk is. In an-Nihāya wordt gezegd: “Elke slechte eigenschap is een onfatsoenlijkheid in woorden en daden.”

Aṣ-Ṣindī merkt daarbij op: “In dit geval worden de koppigheid en eigenzinnigheid van de vrouw bedoeld, evenals de kwetsuren die zij haar man en gezinsleden in woorden en daden toebrengt, en niet overspel; dit blijkt uit de woorden: ‘Sla hen, maar zodanig dat hen geen pijn wordt toegebracht’, die in geen geval over overspel kunnen worden gezegd. Deze woorden komen overeen met de uitspraak van de Almachtige: ‘En degenen van wie jullie ongehoorzaamheid vrezen…’ [Hier wordt een fragment van aya 38 van soera 4 ‘De vrouwen’ aangehaald. De volledige zin, waarvan aṣ-Ṣindī de eerste woorden citeert, luidt: ‘En degenen van wie jullie ongehoorzaamheid vrezen, vermaan hen, verlaat hen in hun bedden en sla hen.’ – Noot van de vertaler.] Zo is deze hadith dus een soort uitleg van de openbaring van de Almachtige, groot is Hij en geprezen, en legt hij ons uit dat de slagen waarover in de aya wordt gesproken, gematigd van kracht moeten zijn en niet hard mogen zijn.”

Deze hadith wordt in de overlevering van ʿAmr ibn al-Aḥwas, moge Allah tevreden met hem zijn, aangehaald door at-Tirmidhī (2/204), die opmerkt: “Een goede, authentieke hadith”, en door Ibn Mādjah (1/568–569). Ibn al-Qayyim erkende in az-Zād (4/46) de authenticiteit van deze hadith.

De hadith heeft een shāhid in de overlevering van de oom van Abū Hurayra, ar-Rakāshī; Ahmad haalt hem aan in al-Musnad (5/72–73). In mijn werk al-ʿIrwaʾ (2090) heb ik de herkomst van deze shāhid nagegaan.

Deze hadith wordt in de overlevering van Abū Hurayra aangehaald door Muslim (4/178, 179) en een aantal andere auteurs.

Deze hadith wordt aangehaald door at-Tirmidhī (2/204), Ahmad (2/250, 472) en Abū al-Ḥasan at-Ṭūsī in al-Mukhtaṣar (1/218); hij beschouwde de hadith als goed. At-Tirmidhī verklaarde: “Een goede, authentieke hadith.”

Opmerking van de auteur: In de overlevering van Abū Hurayra heeft deze hadith een goede isnaad, maar het eerste deel van de hadith kan als authentiek worden beschouwd, omdat het van de Boodschapper van Allah, moge Allah hem zegenen en behoeden, via authentieke isnaads werd overgeleverd. De herkomst van deze hadith noem ik in mijn werk Ṣilsilat al-aḥādīth aṣ-ṣaḥīḥa (284), uitgegeven door uitgeverij “al-Maktab al-Islāmī”.

Ḥumayrāʾ betekent letterlijk “roodachtige”; het is een verkleinwoordelijke, liefkozende vorm van het bijvoeglijk naamwoord ḥamrāʾ, “rood”. In an-Nihāya wordt gemeld dat het woord “rood” hier in de betekenis van “wit”, “blank” moet worden begrepen. (Bekend is dat een Arabier met een lichte huid soms aḥmar, “rood”, “roodhuidig” werd genoemd, in tegenstelling tot de donkerhuidige Abessijn, die aswad, “zwart”, “zwartkoppig” werd genoemd. – Noot van de vertaler.)

Deze aanvulling wordt aangehaald door an-Nasāʾī in ʿIshrat an-nisāʾ (75/1). Al-Ḥāfiẓ verklaarde in al-Fatḥ (2/355) het volgende:

“De isnaad van de hadith is betrouwbaar. In geen enkele andere authentieke hadith heb ik het woord ḥumayrāʾ aangetroffen, behalve in deze.”

Opmerking van de auteur: Zo is dus de uitspraak van Ibn al-Qayyim, gedaan door hem in al-Manār (p. 34): “Elke overlevering waarin de aanspreking ‘O Ḥumayrāʾ!’ of het woord ḥumayrāʾ voorkomt, is niets meer dan een valse verzinsel”, volstrekt onjuist en verdient geen serieuze aandacht.

Later kwam ik de volgende uitspraak van az-Zarkashī tegen, die wordt aangehaald in al-Muʿtabar (19/20):

“Onze sjeikh Ibn Kathīr gaf de woorden van sjeikh Abū al-Ḥajjāj al-Māẓī door: Elke overlevering waarin het woord ḥumayrāʾ voorkomt, is vals, behalve één enkele hadith over het vasten, die wordt aangehaald in Soenan an-Nasāʾī.

Ik beweer echter dat nog een hadith van an-Nasāʾī, waarin de woorden voorkomen: ‘De Abessijnen gingen de moskee binnen en speelden. En hij zei tegen mij: O Ḥumayrāʾ! Wil je naar hen kijken?..’, eveneens een authentieke isnaad heeft.” Zo verklaarde az-Zarkashī.

In zijn commentaar op al-Manār maakt sjeikh Abū Ghudda een belangrijke opmerking: naast de twee hadiths wijst hij op een derde hadith, waarin eveneens het woord ḥumayrāʾ voorkomt; hij werd overgeleverd door al-Ḥākim in al-Mustaʿdrak (3/119). Sjeikh Abū Ghudda schrijft:

“Al-Ḥākim zei: ‘Deze hadith is authentiek en voldoet aan de eisen van de twee imams al-Bukhārī en Muslim. Zij halen echter de herkomst van deze hadith niet aan.’ Az-Zahabī verklaarde in dit verband het volgende: ‘Bekend is dat al-Bukhārī en Muslim de herkomst van een hadith niet aanhaalden als daarin de naam ʿAbd al-Djabbār voorkwam.’ De hadith eindigt met een aanvulling en correctie.”

Opmerking van de auteur: Helaas laten de grenzen van dit werk niet toe om uitvoeriger in te gaan op het feit waarover sjeikh Abū Ghudda bericht. Toch merken we op: wij kunnen de correctie die sjeikh Abū Ghudda heeft aangebracht niet aanvaarden door uitsluitend te vertrouwen op het gezag van al-Bukhārī en Muslim. Ten eerste is Abū Ghudda geen specialist op dit kennisgebied, en ten tweede komt in de isnaad van de hadith waarop hij doelt de naam Muḥammad ibn ʿAbdallāh voor, de kleinzoon van sjeikh al-Ḥākim, over wie al-Ḥākim zelf in at-Tārīkh zei: “Hij is een onwetende en, zijnde een hanafiet, dronk hij in strijd met de bepalingen van zijn madhhab alcoholische dranken en verborg dit zelfs niet!”

Deze hadith wordt aangehaald door al-Bukhārī, Muslim, an-Nasāʾī, at-Ṭayālisī, Ahmad, al-Maḥāmilī in Ṣalāt al-ʿīdayn (nummer 134 volgens mijn lijst), at-Ṭaḥāwī in al-Mushkil (1/116) en Abū Yaʿlā (229/1). Zij geven hem alle over van ʿĀʾisja via vier verschillende isnaads, vullen elkaar aan en de aanvullingen worden tussen haakjes weergegeven. In mijn werk aṣ-Ṣamar al-mustaṭāb heb ik de herkomst van deze aanvullingen nagegaan en de bron van elk ervan aangegeven; ik meen dat het hier overbodig is om dit te herhalen. Een uitzondering wordt alleen gemaakt voor die aanvullingen die eerder in onze werken niet werden aangehaald: dus, de laatste aanvulling komt voor in al-Musnad van Ahmad, evenals bij al-Ḥumaydī (254 – Indiase uitgave); hij wordt van ʿĀʾisja via twee isnaads overgeleverd. De twee andere aanvullingen: [“De volwassenen en kinderen rondom mij maakten plaats…”], [“…Hij wisselde van de ene voet op de andere”], evenals nog een aanvulling die niet in de tekst van de hadith is opgenomen: “Kijk hoe ik naast hem sta…”, worden aangehaald in al-Kāmil van Ibn ʿAdī (blad 121/1) en worden met een goede isnaad overgeleverd.

Deze hadith heeft een shāhid in de vorm van een mursal in de overlevering van ash-Shaʿbī. Hij wordt aangehaald door Abū ʿUbayd in Gharīb al-ḥadīth, al-Ḥārith ibn Abū Usāma in al-Musnad (212 – in de appendix), evenals al-Ḥarāʾithī in Iʿtilāl al-qulūb volgens al-Djāmiʿ aṣ-ṣaghīr.

Zie: voetnoot 151 bij Hoofdstuk 38. – Noot van de vertaler.

Deze hadith met een authentieke isnaad wordt aangehaald door Abū Dāwūd in Soenan (2/305) en an-Nasāʾī in ʿIshrat an-nisāʾ (75/1). In verkorte vorm geeft Ibn ʿAdī (182/1) dezelfde hadith weer.

In de Arabische tekst van de hadith wordt hier het werkwoord badūna gebruikt – “dik, corpulent zijn”, dat in de vorm baddāna de betekenis krijgt van “groot worden”, “volwassen worden, op leeftijd raken”. Het zelfstandig naamwoord badanatun, afgeleid van dit werkwoord, betekent: “corpulentie”, “goede voeding”, “volheid van het lichaam”. Zo wordt in de hadith opgemerkt dat ʿĀʾisja op het moment van het verhaal nog heel jong was en weinig woog. – Zie: an-Nihāya (1/107).

Deze hadith wordt overgeleverd door al-Ḥumaydī in al-Musnad (261), Abū Dāwūd (1/403), an-Nasāʾī in ʿIshrat an-nisāʾ (74/2) – de hadith wordt in zijn weergave aangehaald, evenals Ahmad (6/264), at-Ṭabarānī (23/47) en Ibn Mādjah (1/610) – hij haalt de hadith in verkorte vorm aan. Zoals al-ʿIrāqī verklaart in Taḥrīdj al-iḥyāʾ (2/40), is de isnaad van de hadith betrouwbaar.

Ik heb ook de herkomst van deze hadith nagegaan in mijn werk ʿIrwaʾ al-ghalīl; daar geef ik de overleveringswegen en tekstvarianten aan. Wie dat wenst, kan dit onderzoek raadplegen (1497).

Deze hadith wordt aangehaald door Muslim (1/168–169), Ahmad (6/62), evenals andere auteurs.

Deze hadith met een authentieke isnaad wordt aangehaald door an-Nasāʾī in ʿIshrat an-nisāʾ (blad 74/2), at-Ṭabarānī in Muʿdjam al-kabīr (1/89/2) en Abū Nuʿaym in Aḥādīth Abī al-Qāsim al-Aṣamm (17–18). Al-Mundhirī en al-Haythamī versterkten deze hadith. Met commentaar erop kunt u kennismaken in mijn boek Ṣilsilat al-aḥādīth aṣ-ṣaḥīḥa (nummer 309), uitgegeven door uitgeverij “al-Maktab al-Islāmī”.